Φίλιπ Λάρκιν – Aubade

μετάφραση: Γιάννης Γαλιάτσος Όλη μέρα δουλεύω και το βράδυ σουρώνω.Στις τέσσερις ξυπνάω μέσα στο σιωπηλό σκοτάδι και κοιτάζω.Σε λίγη ώρα οι άκρες της κουρτίνας θα φυτρώσουν φως.Μέχρι τότε βλέπω αυτό που πάντοτε βρισκόταν εκεί: Τον θάνατο, ακούραστο και μια ολόκληρη μέρα πιο κοντά μου, Κι όλες οι σκέψεις μου παγώνουν, παρεκτόςΤου πώς και πότε εγώContinue reading “Φίλιπ Λάρκιν – Aubade”

η καύση των νεκρών

Γιάννης Γαλιάτσος | κολάζ: Δημήτρης Μαρίνης Πλύση στομάχου, όμως το αληθινό πλυντήριο είναι το κενό ανάμεσα στα αυτιά μου, ένα άδειο πλυντήριο με λασκαρισμένο κύλινδρο που περιστρέφεται γύρω από την απουσία στο κέντρο του. Πώς φτάσαμε εδώ, σ’ αυτό το κρεβάτι, μακριά από κάθε αιχμηρό αντικείμενο, παρέα με τον ενεργό άνθρακα, για να δούμε, καιContinue reading “η καύση των νεκρών”

Τα παιχνίδια είμαστε εμείς

Γιάννης Γαλιάτσος Mπορώ να τον γαμήσω μόνο αφού έχουμε πιεί κόκες, κι ακόμα και τότε είναι περίεργα, γίνεται περίεργος. Mε γλείφει και συνέχεια με κοιτάζει με ένα βλέμμα σα να ρωτάει Γουστάρεις; Το κάνω καλά; Δε γλείφει και τόσο άσχημα αλλά δε μπορώ ρε μαλάκα αυτό το βλέμμα, με μπλοκάρει τελείως, είναι σαν να πρέπειContinue reading “Τα παιχνίδια είμαστε εμείς”

Create your website with WordPress.com
Get started