Φίλιπ Λάρκιν – Aubade

μετάφραση: Γιάννης Γαλιάτσος Όλη μέρα δουλεύω και το βράδυ σουρώνω.Στις τέσσερις ξυπνάω μέσα στο σιωπηλό σκοτάδι και κοιτάζω.Σε λίγη ώρα οι άκρες της κουρτίνας θα φυτρώσουν φως.Μέχρι τότε βλέπω αυτό που πάντοτε βρισκόταν εκεί: Τον θάνατο, ακούραστο και μια ολόκληρη μέρα πιο κοντά μου, Κι όλες οι σκέψεις μου παγώνουν, παρεκτόςΤου πώς και πότε εγώContinue reading “Φίλιπ Λάρκιν – Aubade”

I saw a Tiger

Βασιλική Λαζαρίδου Η σκηνή φωτίζεται ψυχρά και ένα κανονάκι χύνει μια κίτρινη στρογγυλή δέσμη φωτός στο κέντρο. Η Β εμφανίζεται μέσα στον φωτεινό κύκλο σέρνοντας μαζί της ένα μικρόφωνο στερεωμένο σε ένα σταντ μικροφώνου. Το ακουμπάει μέσα στον κύκλο, τα χέρια της πέφτουν στο πλάι, κλείνει τα μάτια και αφήνει το κεφάλι της να κρεμαστείContinue reading “I saw a Tiger”

το χέρι στο στόμα

Σπύρος Παπαδόπουλος (το βυτίο) Όταν βγαίνει στην επιφάνεια, είναι εμφανώς ταραγμένη. Κλείνει το στόμα με τη χούφτα της. Τα μάτια έχουν ανοίξει διάπλατα, κάτι μεταξύ τρόμου, αγωνίας και βαθιάς στενοχώριας. Κοιτάζει προς τα κάτω, προς το βυθό. Το βλέμμα είναι ανήσυχο, δεν είναι ανήσυχο, είναι απελπισμένο. Βουτάει το κεφάλι στο νερό, χωρίς να βγάζει τηContinue reading “το χέρι στο στόμα”

η καύση των νεκρών

Γιάννης Γαλιάτσος | κολάζ: Δημήτρης Μαρίνης Πλύση στομάχου, όμως το αληθινό πλυντήριο είναι το κενό ανάμεσα στα αυτιά μου, ένα άδειο πλυντήριο με λασκαρισμένο κύλινδρο που περιστρέφεται γύρω από την απουσία στο κέντρο του. Πώς φτάσαμε εδώ, σ’ αυτό το κρεβάτι, μακριά από κάθε αιχμηρό αντικείμενο, παρέα με τον ενεργό άνθρακα, για να δούμε, καιContinue reading “η καύση των νεκρών”

Ψώνια

Σαμ Σήμερα μου ήρθε ποίηση με το ταχυδρομείο. Ο ιδιοκτήτης της γκαρσονιέρας περιμάζεψε το ειδοποιητήριο όσο έλειπα σε Εράσμους πλας και έψαχνα Ιταλούς cishets να πηδηχτώ. Μαζί με το μπλε βιβλιαράκι της noor unnahar παρέλαβα μια μπλούζα με print με βουνά και adventures σε hipster γραμματοσειρά, κι ένα μαλακό χαλί με μακρύ πέλος από τοContinue reading “Ψώνια”

Φρόζεν

Γλυκερία Μπασδέκη Επειδή δεν είχε διαγνωστεί με τίποτε παραπάνω από θυρεοειδίτιδα τύπου Χασιμότο, ελεγχόμενη, ένα ευθυρόξ των 125 και η ύπαρξη είναι ωραία χωρίς περιττή ζέστη και χωρίς περιττό κρύο, επειδή είχε πετύχει η εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας – αμυγδαλών, μία κι έξω, να μην κάνουμε δυο χειρουργεία και το κόστος ανεβαίνει και θα ταλαιπωρηθεί το κοριτσάκι,Continue reading “Φρόζεν”

Τα παιχνίδια είμαστε εμείς

Γιάννης Γαλιάτσος Mπορώ να τον γαμήσω μόνο αφού έχουμε πιεί κόκες, κι ακόμα και τότε είναι περίεργα, γίνεται περίεργος. Mε γλείφει και συνέχεια με κοιτάζει με ένα βλέμμα σα να ρωτάει Γουστάρεις; Το κάνω καλά; Δε γλείφει και τόσο άσχημα αλλά δε μπορώ ρε μαλάκα αυτό το βλέμμα, με μπλοκάρει τελείως, είναι σαν να πρέπειContinue reading “Τα παιχνίδια είμαστε εμείς”

ασδφγηξκλ

Σαμ «Οι αντωνυμίες μου είναι ουδέτερες κι αν αυτό σε παραδυσκολεύει μπορείς να δοκιμάσεις να με χέσεις». Πετάς το βιβλίο και κλείνει στο χαλί, ρουθουνίζεις. Υποφέρεις, έχεις πεθάνει λίγο – όχι τελείως βέβαια. Τελευταία όλο κόβεσαι από χαρτί.

Διψασμένος

Αλεξάνδρα Επίθετη | κολάζ: Δημήτρης Μαρίνης Διψάω σαν τα παρατημένα ξεροχώρα-φα της επαρχίας, το καλοκαίρι. είμαι αναβάτης σε ξερούς λόφους με προορισμό τη δροσιά της θάλασσας. διψάω σαν σώμα που δε φιλήθηκε και δεν αγγίχτηκε όσο υπολόγιζε πως του αξίζει. θυμάμαι και ξέρω πως από τη δίψα τους, οι άνθρωποι κάποτε έφαγαν ο ένας τονContinue reading “Διψασμένος”

Create your website with WordPress.com
Get started